"उदाश मन"

क्षितिजपारि अस्ताउँदो

घामझैँ ढल्किँदै छ मन,

नबोलेका हजारौँ व्यथाहरूमा

अल्झिँदै छ मन !!

​बाहिर उज्यालो मुस्कानको

पर्दा टाँगे पनि,

​भित्रभित्रै मौनतामा

पघ्लिँदै छ मन !!

​अतृप्त रहरहरू आँसु बनी

परेलामा अडिन्छन्,

​विगतका अनगिन्ती सम्झनाहरू

मनभरि उब्जिन्छन् !!

​दिनहरू बित्छन्, कालखण्डहरू

बदलिन्छन्...!!

​उदासीको सुशीली स्पर्श

बोकेर रातभरि,

​बिहानीको नयाँ किरणको

पर्खाइमा तर्सिन्छ मन...!!

✍️ भिम मोर 

बाहिर मुस्कानको पर्दा लगाए पनि भित्रभित्रै अनगिन्ती नभनिएका व्यथा र सम्झनाहरूमा मन पघ्लिरहेको हुन्छ !! 

रातभरिको उदासीलाई पन्छाउँदै जीवनमा पुन: नयाँ बिहानी र उज्यालो किरण आउने आशामा मन पर्खिरहन्छ !!